Het jonge Spaanse ensemble, gevestigd in Amsterdam, bestaat uit vijf uitmuntende houtblazers die op indrukwekkende wijze aantoonden welke verrassende klankkleuren en expressieve veelzijdigheid mogelijk zijn met deze ongebruikelijke bezetting. De avond begon met een speciaal voor de gelegenheid gearrangeerde bewerking van de Walsen Op. 39van Johannes Brahms – een subtiele en verfijnde groet aan de naamgever van de Brahmsweken, lichtvoetig en klankrijk herinterpreteerd.

Met Suite Española Op. 47 van Isaac Albéniz en La vida brevevan Manuel de Falla nam het kwintet het publiek mee op een vurige reis door de rijke Spaanse muziektraditie. Kleurrijk, ritmisch pulserend en met meeslepende energie brachten María González Bullón (hobo), Ovidi Martí Garasa (saxofoon), María Losada Burgo (fagot), Erik Steven Rojas Toapanta (basklarinet) en María Luisa Olmos Ros (klarinet) deze klassieke werken tot leven.

Na de pauze kreeg het programma een persoonlijkere toon: met Three Preludes to El Amor Brujo, een aan het ensemble opgedragen werk van hun medestudent Primo Ish-Hurwitz, presenteerden de musici een eigentijdse benadering van het beroemde gelijknamige ballet van de Falla. Het publiek werd verwend met het rijke geluid van de basklarinet, waarvan het diepe, grommende register meesterlijk werd belicht door Erik Rojas. Het instrument versmolt prachtig met de fagot en andere houtblazers, waardoor er mengklanken ontstonden die deden denken aan het timbre van een orgel. Het arrangement benadrukte deze klankcombinatie op briljante wijze, en het kwintet voerde het met foutloze precisie uit – een voorbeeld van uitmuntende klankproductie.

De avond werd afgerond met een traditioneel Catalaans lied, dat ontroerde in zijn eenvoudige schoonheid, evenals enkele verfijnde arrangementen van Spaanse composities voor blazers. Het slotstuk – een dramatische bewerking van El Amor Brujo van Manuel de Falla door Hugo Bouma – vormde het perfecte einde. Hier bereikten de musici opnieuw hun hoogtepunt: meeslepend, dansant en mysterieus – een krachtig slot dat het publiek tot een staande ovatie bracht.

Frank-Peter Schulz, Antje Heinrichs en Birgit Malskat spraken hun bewondering uit voor het uitzonderlijke samenspel van het ensemble. Ook de sfeer en de verrassend goede akoestiek van de locatie werden geprezen. Gabi en Martin Thiessen uit Welmbüttel, evenals Mone Marktscheffel en Michael Pankow uit Burg, waren eveneens onder de indruk van de “ongebruikelijke klanken” en de “bijzondere locatie.” Christiane Hollmann, Gabriele Biehl en Gudrun Möller uit Büsum prezen het jeugdige temperament van het ensemble en merkten op: “Dit is echt iets anders dan wat we in het Brahmshuis gewend zijn.”

Voor hen vormden ensemble en concertlocatie een perfecte match. Enige spijtige opmerking: “Er ontbraken jonge mensen in het publiek – zij missen werkelijk iets bijzonders.” Heike Eickhoff-Jasper uit Heide was gefascineerd door het lichte, bijna gewichtloze spel: “Zo vanzelfsprekend als het spelen van een triangel!” Haar metgezel Yusuf Fidan voegde daaraan toe: “Ongelooflijk hoe intens de musici met elkaar in dialoog treden.”

Het is dan ook geen verrassing dat dit kwintet met zijn unieke benadering internationale erkenning geniet. Het ensemble heeft al talrijke prijzen gewonnen – en met dit optreden mogen zij nu ook Heide tot hun veroverde concertlocaties rekenen. De Brahms-Gesellschaft, die voor de derde keer een evenement organiseerde aan de Fachhochschule Westküste, toonde opnieuw een uitstekend gevoel voor de keuze van programma, ensemble en locatie. Wie het concert gemist heeft, krijgt een nieuwe kans: op 13 juli treedt het kwintet op tijdens het Schleswig-Holstein Musik Festival, op het “Musikfest auf dem Lande” op Gut Stocksee. Een datum die liefhebbers van uitzonderlijke kamermuziek zeker in hun agenda moeten noteren – want dit ensemble is ongetwijfeld op weg naar de absolute top.