Review: Een muzikaal dinerfeestje
Weinheim. Terwijl er de afgelopen dagen in Weinheim veel gesproken werd over het idee dat “thuis een gevoel is”, presenteerde het cultuurkantoor op zaterdagavond het perfecte ensemble: Dianto Reed Quintet.
Een ongebruikelijk concert
Vanaf het begin maakte een tafel met vijf stoelen, glazen en een fles Spaanse rode wijn aan de zijkant van het podium duidelijk dat het optreden van Maria González Bullón (hobo), Maria Losada Burgo (fagot), Maria Luisa Olmos Ros (klarinet), Eric Steven Rojas Toapanta (basklarinet) en Ovidi Marti Garasa (saxofoon) zou afwijken van een traditioneel kamermuziekconcert. Net als de voortdurend veranderende muziek — variërend van melancholisch tot gepassioneerd en vol levenslust — bleef ook de bezetting van het kwintet dynamisch. Steeds opnieuw ontstonden er nieuwe duo’s en trio’s, waarbij de basklarinet en fagot een tonaal fundament legden voor de melodische uitstapjes van de hogere instrumenten.
Het Dianto Rietkwintet nam het publiek mee op een reis door verschillende compositorische tijdperken en regio's van hun thuisland, afwisselend met speelse en humoristische momenten en momenten van melancholieke diepgang. Aan het begin van het concert werkte het ensemble samen met de Franse componist Jean-Philippe Rameau in een dynamische samenwerking, waarbij ze de Voorspel, Duitsland, En Gavotte uit de oorspronkelijk door klavecimbel gecomponeerde zevendelige suite De Triomfantelijke in een bewerking voor blaaskwintet van Raaf Hekkema, met feestelijke, dansante en triomfantelijke muzikale elementen. Het hele concert bleef rijk aan contrasten, met Isaac Albéniz' Spaanse Suite op. 47 met zijn verscheidenheid aan tonale kleuren een bijzonder breed spectrum bestrijkend.
Speelse melodieën met hoog tempo
Het kwintet gaf op sonische wijze het noordwesten van Spanje weer met Asturias, verschoven met een sterke klarinet naar de heldere, zonnige Granadaen sloten hun muzikale tour af met ritmische, speelse melodieën en een hoog tempo in het midden van Spanje. Castilla.
De slok rode wijn die Maria Losada Burgo in het tweede deel van het programma inschonk en waar het ensemble alleen tijdens het slotapplaus van genoot, was welverdiend. Haar expressieve fagotspel en de emotionele klank van haar stem brachten een vleugje transcendentie in de zaal van de Hans-Freudenbergschool tijdens Negra sombra door Xoan Montes Capón.
Het energieke en temperamentvolle samenspel van de vijf nauw met elkaar verbonden musici was ongeëvenaard in zowel klank als presentatie in de lange geschiedenis van kamermuziekconcerten in Weinheim. De samensmelting van klankcontrasten tussen de zwevende melodieën van de 24-jarige Nederlandse componist Primo Ish-Hurwitz en een vurige Catalaanse traditional was een lust voor oog en oor, en het was dan ook niet meer dan passend dat het concert eindigde met Manuel de Falla's Liefde Brujo, die een laatste Spaanse uitbarsting teweegbracht: Olé!
Een bijzonder muzikaal dinerfeest werd gevormd door Maria González Bullón (hobo), Maria Losada Burgo (fagot) en Maria Luisa Olmos Ros (klarinet), samen met hun mannelijke collega’s Eric Steven Rojas Toapanta (basklarinet) en Ovidi Marti Garasa (saxofoon).
Artikel van Jürgen Drawitsch – Weinheimer Nachrichter (Duits)
Foto: Philipp Reimer